فرآیند ارزیابی نیازهای AAC
چه زمانی یک تیم باید فرآیند ارزیابی نیازهای AAC را در نظر بگیرد؟
ارزیابی نیازهای AAC هر زمان که به نظر برسد ارتباط کلامی دانشآموز به تنهایی نیازهای او را برآورده نمیکند و هیچ پشتیبانی ارتباطی کمکی وجود ندارد، انجام میشود. حوزه AAC مدتها پیش مدل «کاندیداتوری» را کنار گذاشت، به این معنی که افراد باید مهارتهای پیشنیاز خاصی را نشان دهند تا تیمی بتواند ابزار AAC را در نظر بگیرد.
موارد زیر برخی از «علائم هشدار» هستند که هنگام بررسی اینکه آیا دانشآموز میتواند از این نوع ارزیابی بهرهمند شود یا خیر، باید در نظر گرفته شوند:
گفتار کلامی محدود
حتی با وجود گفتار شفاهی، مردم به سختی میتوانند آنها را درک کنند
دانشآموز برای شرکت در تعاملات و فعالیتها مشکل دارد یا در نشان دادن آنچه میداند یا میفهمد، مشکل دارد.
ممکن است دانشآموز فرصتهای مشارکت اجتماعی و ایجاد روابط با همسالان را از دست بدهد.
دانشآموز بیشتر از آنچه میتواند بیان کند، میفهمد، که این موضوع ممکن است در آزمونهای زبان دریافتی و بیانی مشهود باشد.
مراحل یا فازهای فرآیند
قبل از انتخاب یک استراتژی یا ابزار AAC برای یک دانشآموز، برداشتن چند گام مهم مهم است. ابتدا، نیازها و نقاط قوت دانشآموز را با بررسی کامل نیازها و چالشهای ارتباطی فعلی او شناسایی کنید. این به تیم اجازه میدهد تا در مورد اهداف بررسی و سپس اجرای هرگونه مداخله AAC شفاف باشد. در مرحله بعد، تیم باید به طور مشترک دادهها و اطلاعات مربوط به مهارتهای دانشآموز را در رابطه با انتخاب ویژگیهای مناسب در هر ابزار کمکی جمعآوری کند. این به تیم اجازه میدهد تا از یک فرآیند تطبیق ویژگی مبتنی بر شواهد استفاده کند که تطابق مناسب بین دانشآموز و ابزارها را تضمین میکند. در مرحله آخر، تیم برای بررسی نتایج آزمایشها با ابزارهایی که از طریق تطبیق ویژگیها شناسایی شدهاند و در صورت لزوم، برای شروع فرآیند تأمین مالی، تشکیل جلسه میدهد.
تطبیق ویژگیهای AAC به فرآیند تعیین ویژگیهای مورد نیاز کاربر AAC و سپس انتخاب ابزارهایی که حاوی آن ویژگیهای حیاتی برای آزمایشها هستند، اشاره دارد. بخش اول تطبیق ویژگی، انجام ارزیابی قابلیت است. در ارزیابی قابلیت، سطح عملکرد ارتباطدهنده و تطابقهای مورد نیاز در حوزههای حیاتی برای مداخله AAC شناسایی میشوند. این حوزهها شامل مهارتهای دسترسی حرکتی، حسی-ادراکی، شناختی-زبانی و اجتماعی-استراتژیک هستند. سپس میتوان پروفایل حاصل از ارزیابی قابلیت را با الزامات عملیاتی، زبانی و شناختی گزینههای AAC یا ویژگیهای سیستم تطبیق داد. ویژگیهایی مانند دسترسی، نمادها، واژگان، سازماندهی، انعطافپذیری، خروجی، دوام و قابلیت حمل، همگی باید در نظر گرفته شوند. این فرآیند تطبیق ویژگی، بر اساس پروفایل ارتباطدهنده، امکان محدود کردن انتخابهایی را فراهم میکند که احتمالاً برای دانشآموزان مؤثرترین و کارآمدترین هستند.
ارتباط دهنده
ارتباطات (ابزار و کارکردها)
موتور و دسترسی
حسی-ادراکی
شناختی
زبانشناختی و نمادین
اجتماعی-استراتژیک
محیطها
شرکا
انگیزه

سیستم AAC
ویژگیهای دسترسی
نمادها
پیام/واژگان
سازمان
انعطافپذیری
بازخورد شنیداری-دیداری
خروجی (گفتاری/چاپی)
دوام
قابلیت حمل


ویژگی
تطبیق

اقتباس از: گلنن، اس. ال. دکوست، دی. (۲۰۰۶). راهنمای ارتباطات تقویتی و جایگزین. سن دیگو، کالیفرنیا: گروه انتشاراتی سینگولار.
تصویر زیر، نمای کلی از فرآیند ارزیابی نیازهای AAC را برای مجریان AAC و متخصصان AAC که در پروژههای ظرفیتسازی دسترسی آزاد آموزش دیدهاند، ارائه میدهد. برای هر مرحله، تیم دسترسی آزاد بهطور خاص چارچوبهایی برای جمعآوری دادهها و الگوهایی برای نوشتن گزارش ایجاد کرده است که در دسترس شرکتکنندگان در این آموزشها قرار دارد. بهعنوان بخشی از فرآیند صدور گواهینامه، به شرکتکنندگان فرصتهای گستردهای برای تمرین هدایتشده و مستقل ارائه میشود و مربیگری فردی برای تکمیل فرآیند ارزیابی نیازهای AAC با وفاداری کامل دریافت میکنند.
اگر سوالی دارید یا علاقهمند به ارائه این آموزش و این منابع به منطقه خود هستید، با ما تماس بگیرید !

